Winning Nobel prize and accepting the kudos coming from all over the world is not an easy task. The world's most coveted prize attracts everyone's attention. The celebration of the winner won't be confined to one nation or region. He or she belongs to the entire world. In this victory celebration, Venkatraman Ramakrishnan who won Noble prize for his path breaking protein research is an anguished man. Due to the thousands of congratulatory messages pouring into him, his email inbox got clogged. He was not able to access his official mails. Due to this tension he blasted people who ignored him during his student days. Understandable agony. But as a Noble winner he should also be a Noble human being to forget the bitter past and politely tell his fans that they can email messages in a separate id which can be created.

Abhishek Manu Singhvi writes in The Times of India (20 October 2009)

Nobel laureate Venkatraman Ramakrishnan only the seventh person of Indian origin to have won the honour has tellingly highlighted the frequently
unbridgeable chasm between emotional intelligence (EQ) and traditional intelligence (IQ). His recent statements, after receiving the Chemistry Nobel, underline the inverse ratio between IQ and EQ and do no credit to his obviously outstanding intellectual equipment.

Ramakrishnan is reported to have expressed disgust at the outpouring of fan mail received by him from India, especially from Tamil Nadu, after the conferment of the Nobel. On two issues, his anger is understandable, though perhaps expressed at the wrong time, the wrong place and in the wrong manner. He may be right in pointing out that several teachers have suddenly discovered him as their student in his school/college days in India, while he remembers none of them. Secondly, he has expressed resentment at being contacted by persons who had chosen to ignore him for decades but started expressing new-found love after the Nobel win.

Both sentiments are understandable, may even be justifiable, though Ramakrishnan can scarcely believed to be innocent of the universal creed and global phenomenon, not at all peculiar to India, that success has many fathers while failure is an orphan. That this universal phenomenon should surprise Ramakrishnan is surprising. He would surely have encountered enough of it in the American and European cultures in which he has worked for decades to not treat it as uniquely Indian, as his observations suggest.

But these parts of his statement are not the subject of this critique. What is deplorable is Ramakrishnan's equation and linkage of something as lofty and noble as patriotism and nationalism with something as banal and ridiculous as the clogging of his e-mail accounts and a general disgust at being troubled by his countrymen. When a Rajasthani, or a fellow citizen from Jodhpur, gets an outstanding international award, i feel a wee bit extra joy and exhilaration than my other Indian compatriots, because i was born in Jodhpur and hail from Rajasthan.

When an Indian gets a prestigious global award, all Indians feel proud, and even jingoistic, whereas the same award to a foreigner is merely another statistic in a newspaper. This is not to suggest that we are, or i am, casteist, regional or practising false nationalism. Patriotism can be distorted and misused as the "refuge of the scoundrel" but, at its core, it has an intersection of noble values which, in this case, appear to have completely escaped the mind of a brilliant Nobel laureate.

These are the values of link and affinity with a culture, a people, a territory and a national identity. It is this sentiment alone which connects India and Indians, despite this country being the greatest aggregation of diversities on this planet.

Yes, Mr Ramakrishnan, the place and nation of your birth may be "accidents of history", as you put it, but you are woefully and grievously wrong to suppose that the overwhelming tidal wave of affection for you from fellow Tamilians and Indians can be seen or explained merely as an accident of history. Your comments illustrate not merely an absence of EQ but the arrogance of relative youthfulness and an assumption that you can see and analyse everything from the mind while deadening your heart. I can wager a bet that when you grow old (maybe over 75 by western standards, but 65 by Indian standards), you will hark back and hanker for the peace, tranquillity and cultural affinity of the same Chidambaram town, whose eulogising e-mails you are currently castigating.

Angoisse noble
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le prix Nobel de gain et accepter les kudos venant de n'est pas partout dans le monde un facile chargent. Le prix le plus convoité du monde attire chacun attention. La célébration du gagnant ne sera pas confinée à une nation ou région. Lui ou elle appartient au monde entier. Dans cette célébration de victoire, Venkatraman Ramakrishnan qui a gagné prix noble pour son chemin cassant la recherche de protéine est un homme suffri le martyre. En raison des milliers de messages de félicitations versant dans lui, son inbox d'email a obtenu obstrué. Il ne pouvait pas accéder à ses courrier officiels. En raison de cette tension il a soufflé les personnes qui l'ont ignoré pendant ses jours d'étudiant. Agonie compréhensible. Mais pendant qu'un gagnant noble il devrait également être un être humain noble pour oublier le passé amer et pour dire poliment ses ventilateurs qu'ils des messages d'email de bidon dans une identification séparée ce qui peut être créé.

Abhishek Manu Singhvi écrit dans les temps du lauréat Venkatraman Ramakrishnan de l'Inde

(le 20 octobre 2009) Nobel seulement que la septième personne d'origine indienne avoir gagné l'honneur a tellingly accentué l'abîme
fréquemment abyssal entre l'intelligence émotive (EQ) et l'intelligence traditionnelle (Q.I.). Ses rapports récents, après réception de la chimie Nobel, soulignent le rapport inverse au Q.I. DE L'EQ et ne font aucun crédit à son équipement intellectuel évidemment exceptionnel.

On rapporte que Ramakrishnan a le dégoût exprimé à l'épanchement du courrier de ventilateur reçu par lui d'Inde, particulièrement de Tamil Nadu, après l'octroi du Nobel. Sur deux questions, sa colère est compréhensible, bien que peut-être exprimé au mauvais moment, l'endroit faux et de la façon fausse. Il peut avoir raison en précisant que plusieurs professeurs l'ont soudainement découvert en tant que leur étudiant en ses jours d'école/université en Inde, alors qu'il ne se en rappelle aucune de elles. Deuxièmement, il a exprimé le ressentiment à être entré en contact par les personnes qui avaient choisi de l'ignorer pendant des décennies mais avaient commencé à exprimer l'amour récemment découvert après que la victoire Nobel.

Les deux sentiments sont compréhensibles, peuvent même être justifiables, bien que bidon de Ramakrishnan à peine non pensé pour être innocent de la foi universelle et du phénomène global, pas du tout particulier en Inde, que le succès a beaucoup de pères tandis que l'échec est un orphelin. Que ce phénomène universel devrait étonner Ramakrishnan étonne. Il aurait sûrement rencontré assez de lui dans les cultures américaines et européennes dans lesquelles il a travaillé pendant des décennies pour ne pas le traiter en tant qu'uniquement Indien, car ses observations suggèrent.

Mais ces parties de son rapport ne sont pas le sujet de cette critique. Ce qui est déplorable est l'équation et la tringlerie de Ramakrishnan de quelque chose aussi élevée et du noble que le patriotisme et le nationalisme avec quelque chose aussi banale et ridicule qu'obstruer de son E-mail rend compte et un dégoût général à être préoccupé par ses compatriotes. Quand un Rajasthani, ou un citoyen de camarade de Jodhpur, obtient une récompense internationale exceptionnelle, je sens une joie supplémentaire et une joie de vivre de peu petit que mes autres compatriotes indiens, parce que je suis né à Jodhpur et grêle du Ràjasthàn.

Quand un Indien obtient une récompense globale prestigieuse, tous les Indiens se sentent jingoistic fier et et égal, tandis que la même récompense à un étranger est une simplement autre statistique dans un journal. Ce n'est pas de suggérer que nous soyons, ou je le nationalisme faux suis, de casteist, régional ou de pratique. Le patriotisme peut être tordu et abusé comme « refuge de la canaille » mais, à son noyau, il a une intersection des valeurs nobles qui, dans ce cas-ci, semblent avoir complètement échappé à l'esprit d'un lauréat brillant Nobel.

Ce sont les valeurs du lien et de l'affinité avec une culture, un peuple, un territoire et une identité nationale. C'est ce seul sentiment qui relie l'Inde et les Indiens, en dépit de ce pays étant la plus grande agrégation des diversités sur cette planète.

Oui, M. Ramakrishnan, le lieu et nation de votre naissance peut être des « accidents de l'histoire », car vous le mettez, mais vous êtes woefully et faites du tort gravement à supposer que la vague de marée accablante de l'affection pour toi du camarade Tamilians et des Indiens peut être vue ou expliquée simplement comme accident de l'histoire. Vos commentaires illustrent pas simplement une absence d'EQ mais l'arrogance de la jeunesse relative et d'une prétention que vous pouvez voir et analyser tout de l'esprit tout en amortissant votre coeur. Je peux parier un pari qui quand vous vieillissez (peut-être plus de 75 par des normes occidentales, mais 65 par des normes indiennes), vous prêtera l'oreille en arrière et désirera pour la paix, la tranquilité et l'affinité culturelle de la même ville de Chidambaram, dont les E-mails eulogising vous châtiez actuellement.

Angustia noble
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El premio Nobel que gana y aceptar los kudos que vienen de por todo el mundo no es una tarea fácil. El premio coveted del mundo atrae cada uno atención. La celebración del ganador no será confinada a una nación o región. Él o ella pertenece al mundo entero. En esta celebración de la victoria, Venkatraman Ramakrishnan que ganó premio noble para su trayectoria que rompe la investigación de la proteína es un hombre anguished. Debido a los millares de mensajes congratulatory que vertían en él, su inbox del email conseguido estorbó. Él no podía tener acceso a sus correos oficiales. Debido a esta tensión él arruinó a gente que no hizo caso de él durante sus días del estudiante. Agonía comprensible. Pero como un ganador noble él debe también ser un humano noble para olvidarse del último amargo y para decir cortésmente sus ventiladores que ellos los mensajes del email de la poder en una identificación separada cuál puede ser creado.

Abhishek Manu Singhvi escribe en los tiempos del laureado Venkatraman Ramakrishnan de la India

(el 20 de octubre de 2009) Nobel solamente que la séptima persona del origen indio haber ganado el honor tellingly ha destacado el chasm
con frecuencia unbridgeable entre la inteligencia emocional (EQ) y la inteligencia tradicional (índice de inteligencia). Sus declaraciones recientes, después de recibir la química Nobel, subrayan el cociente inverso entre el índice de inteligencia y EQ y no hacen ningún crédito a su equipo intelectual obviamente excepcional.

Ramakrishnan se divulga para tener repugnancia expresada en el flujo de correo de ventilador recibido por él de la India, especialmente del Tamil Nadu, después del conferment del Nobel. En dos ediciones, su cólera es comprensible, aunque quizás expresado en el tiempo incorrecto, el lugar incorrecto y de la manera incorrecta. Él puede tener razón en precisar que varios profesores lo han descubierto repentinamente como su estudiante en sus días de la escuela/de la universidad en la India, mientras que él no recuerda ninguno de él. En segundo lugar, él ha expresado el resentimiento en ser entrado en contacto con por las personas que habían elegido no hacer caso de él por décadas pero habían comenzado a expresar amor new-found después de que el triunfo Nobel.

Ambos sentimientos son comprensibles, pueden incluso ser justificables, aunque la poder de Ramakrishnan creyó apenas para ser innocent del credo universal y del fenómeno global, en absoluto peculiar a la India, que el éxito tiene muchos padres mientras que la falta es un huérfano. Que este fenómeno universal debe sorprender Ramakrishnan está sorprendiendo. Él habría encontrado seguramente bastante de él en las culturas americanas y europeas en las cuales él ha trabajado por décadas para no tratarlo como únicamente indio, pues sus observaciones sugieren.

Pero estas partes de su declaración no son el tema de esta crítica. Cuál es deplorable es ecuación y acoplamiento de Ramakrishnan algo tan alto y del noble como patriotismo y nacionalismo con algo tan banal y ridículo como el estorbar de su E-mail considera y una repugnancia general en ser preocupado por sus paisanos. Cuando un Rajasthani, o un ciudadano del compañero de Jodhpur, consigue una concesión internacional excepcional, siento una alegría adicional y un regocijo del pedacito wee que mis otros compatriots indios, porque nací en Jodhpur y el granizo de Rajasthán.

Cuando un indio consigue una concesión global prestigiosa, todos los indios se sienten jingoistic orgulloso, y uniforme, mientras que la misma concesión a un extranjero es simplemente otra estadística en un periódico. Éste no es sugerir que somos, o yo el nacionalismo falso son, del casteist, regional o el practicar. El patriotismo se puede torcer y emplear mal como el “refugio del sinvergüenza” pero, en su base, tiene una intersección de los valores nobles que, en este caso, aparecen haber escapado totalmente la mente de un laureado brillante Nobel.

Éstos son los valores del acoplamiento y de la afinidad con una cultura, una gente, un territorio y una identidad nacional. Es este sentimiento solamente que conecta a la India y a indios, a pesar de este país que es la agregación más grande de diversidades en este planeta.

Sí, Sr. Ramakrishnan, el lugar y nación de su nacimiento puede ser “accidentes de la historia”, pues usted lo pone, pero usted está lamentablemente y agravia penosamente para suponer que la onda de marea abrumadora del afecto para usted del compañero Tamilians y de los indios se puede ver o explicar simplemente como accidente de la historia. Sus comentarios ilustran no simplemente una ausencia de EQ pero la arrogancia de la juventud relativa y de una asunción que usted puede ver y analizar todo de la mente mientras que amortigua su corazón. Yo wager de la poder una apuesta que cuando usted crece viejo (quizá sobre 75 por estándares occidentales, pero 65 por estándares indios), usted escuchará detrás y hanker para la paz, la tranquilidad y la afinidad cultural de la misma ciudad de Chidambaram, que E-maices eulogising usted está castigando actualmente.

Anguish nobile
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il premio Nobel di vincita ed accettare i kudos che vengono da dappertutto non è un'operazione facile. Il premio coveted del mondo attrae tutto attenzione. La celebrazione del vincitore non sarà limitata ad una nazione o regione. Lui o lei appartiene all'intero mondo. In questa celebrazione di vittoria, Venkatraman Ramakrishnan che ha vinto premio nobile per il suo percorso che tagliato la ricerca della proteina è un uomo anguished. dovuto le migliaia dei messaggi congratulatory che si versano in lui, il suo inbox del email ottenuto ha bloccato. Non poteva accedere alle sue poste ufficiali. dovuto questo tensionamento ha fatto saltare la gente che lo ha ignorato durante i suoi giorni dell'allievo. Agonia comprensibile. Ma mentre un vincitore nobile dovrebbe anche essere un umano nobile per dimenticare il passato amaro e per dire gentile ai suoi ventilatori che messaggi del email della latta in un'identificazione separata quale può essere generato.

Abhishek Manu Singhvi scrive nei tempi del laureate Venkatraman Ramakrishnan dell'India

(il 20 ottobre 2009) Nobel soltanto che la settima persona dell'origine indiana vincere il honour tellingly ha evidenziato il chasm
frequentemente unbridgeable fra intelligenza impressionabile (EQ) ed intelligenza tradizionale (quoziente d'intelligenza). Le sue dichiarazione recenti, dopo la ricezione della chimica Nobel, sottolineano il rapporto inverso fra quoziente d'intelligenza e EQ e non fanno accreditamento alla sua apparecchiatura intellettuale ovviamente eccezionale.

Ramakrishnan è segnalato per avere repulsione espressa al outpouring della posta di ventilatore ricevuto da lui dall'India, particolarmente da Tamil Nadu, dopo il conferment del Nobel. Su due edizioni, la sua rabbia è comprensibile, benchè forse espresso al momento sbagliato, il posto errato e nel modo errato. Può essere di destra nel precisare che parecchi insegnanti lo hanno scoperto improvvisamente come loro allievo nei suoi giorni università/della scuola in India, mentre non ne si ricorda di. Secondariamente, ha espresso il rancore a mettersi in contatto con dalle persone che avevano scelto ignorarle per le decadi ma avevano cominciato esprimere l'amore new-found dopo che la vittoria Nobel.

Entrambi i sentimenti sono comprensibili, possono persino essere giustificabili, benchè la latta di Ramakrishnan a malapena abbia creduto per essere innocent della dottrina religiosa universale e del fenomeno globale, per niente particolare in India, che il successo ha molti padri mentre il guasto è un orphan. Che questo fenomeno universale dovrebbe sorpresere Ramakrishnan sta sorpresendo. Certamente gli avrebbe incontrato abbastanza nelle colture americane ed europee in cui ha lavorato affinchè le decadi non lo trattasse unicamente come indiano, poichè le sue osservazioni suggeriscono.

Ma queste parti della sua dichiarazione non sono l'argomento di questa valutazione. Che cosa è deplorable è equazione e collegamento del Ramakrishnan qualcosa alta e del nobile quanto il patriotism ed il nazionalismo con qualcosa banale e ridiculous come bloccare del suo E-mail spiega e una repulsione generale a disturbarsi dai suoi countrymen. Quando un Rajasthani, o un cittadino del collega da Jodhpur, ottiene un premio internazionale eccezionale, ritengo una gioia supplementare e un exhilaration della punta piccolissima che i miei altri compatriots indiani, perché sono stato sopportato a Jodhpur e grandine dal Ragiastan.

Quando un indiano ottiene un premio globale prestigious, tutti gli indiani ritengono jingoistic fiero e e perfino, mentre lo stesso premio ad uno straniero è una soltanto altra statistica in un giornale. Ciò non è di suggerire che siamo, o io nazionalismo falso regionale o esercitarsi sono, di casteist. Il Patriotism può essere storto ed abusato di come “il rifugio dello scoundrel„ ma, al relativo nucleo, ha un'intersezione dei valori nobili che, in questo caso, sembrano completamente fuoriuscire la mente di un laureate brillante Nobel.

Questi sono i valori del collegamento e dell'affinità con una coltura, una gente, un territorio e un'identità nazionale. È questo sentimento da solo che collega l'India e gli indiani, malgrado questo paese che è l'aggregazione più grande delle diversità su questo pianeta.

Sì, il sig. Ramakrishnan, il posto e nazione della vostra nascita può essere “incidenti di storia„, poichè lo mettete, ma siete woefully e grievously fate torto a per supporre che l'onda di marea opprimente di affetto per voi dal collega Tamilians e degli indiani può essere vista o spiegata soltanto come incidente di storia. Le vostre osservazioni illustrano non soltanto un'assenza di EQ ma il arrogance di youthfulness relativo e di un presupposto che potete vedere ed analizzare tutto dalla mente mentre ammortizzate il vostro cuore. Io wager della latta una scommessa che quando vi sviluppate vecchi (forse oltre 75 dai campioni occidentali, ma 65 dai campioni indiani), voi darà ascolto indietro e hanker per la pace, il tranquillity e l'affinità culturale della stessa città di Chidambaram, di cui i E-maihi eulogising attualmente state castigando.

Vortreffliche Qual
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Gewinnender Nobelpreis und das Annehmen der kudos, die von ist kommen auf der ganzen Erde, nicht eine einfache Aufgabe. Der begehrte Preis der Welt zieht jeder Aufmerksamkeit an. Die Feier des Siegers wird nicht auf einer Nation oder Region begrenzt. Er oder sie gehören der gesamten Welt. In dieser Siegfeier ist Venkatraman Ramakrishnan, das gewann, vortrefflicher Preis für seinen Weg, der Proteinforschung bricht, ein gelittener Mann. Wegen der Tausenden der congratulatory Anzeigen, die in ihn gießen, erhält sein email inbox verstopft. Er war nicht in der Lage, seine amtlichen Post zugänglich zu machen. Wegen dieser Spannung sprengte er Leute, die ihn während seiner Kursteilnehmertage ignorierten. Verständliche Qual. Aber während ein vortrefflicher Sieger er ein vortreffliches menschliches Wesen auch sein sollte, zum das bittere letzte zu vergessen und seiner Ventilatoren höflich zu erklären daß sie Dose email Anzeigen in einer unterschiedlichen Kennzeichnung, welches verursacht werden kann.

Abhishek Manu Singhvi schreibt in die Zeiten Indien (20. Oktober 2009)

Nobel des Laureatus Venkatraman Ramakrishnan, nur, welches die 7. Person des indischen Ursprung, die Ehre gewonnen zu haben tellingly den häufig unbridgeable Abgrund
zwischen emotionaler Intelligenz (EQ) und traditioneller Intelligenz (IQ) hervorgehoben hat. Seine neuen Aussagen, nachdem sie die Chemie Nobel empfangen haben, unterstreichen das umgekehrte Verhältnis zwischen IQ und EQ und tun keine Gutschrift zu seiner offensichtlich hervorragenden intellektuellen Ausrüstung.

Ramakrishnan wird berichtet, um ausgedrückten Ekel am Erguß der Fanpost zu haben empfangen von ihm von Indien, besonders vom Tamil Nadu, nach dem conferment des Nobel. Auf zwei Ausgaben ist sein Zorn verständlich, obwohl möglicherweise ausgedrückt zur falschen Zeit, der falsche Platz und in der falschen Weise. Er kann Recht haben, wenn er unterstreicht, daß einige Lehrer ihn plötzlich als ihr Kursteilnehmer an seinen Schule-/Hochschultagen in Indien entdeckt haben, während er keine von an ihnen sich erinnert. Zweitens hat mit er Groll an von den Personen in Verbindung getreten werden ausgedrückt, die beschlossen hatten, ihn für Dekaden zu ignorieren aber angefangen, neuentdeckte Liebe auszudrücken nachdem der Nobel Gewinn.

Beide Gefühle sind verständlich, können berechtigt sogar sein, obwohl Ramakrishnan Dose kaum glaubte, um das Unschuldig des Universalkredos und des globalen Phänomenes zu sein, überhaupt nicht eigenartig nach Indien, daß Erfolg viele Väter hat, während Ausfall ein Orphan ist. Daß dieses Universalphänomen Ramakrishnan überraschen sollte, überrascht. Er würde sicher genug von es in den amerikanischen und europäischen Kulturen angetroffen haben, in denen er gearbeitet hat, damit Dekaden es nicht als einzigartig Inder behandeln, wie seine Beobachtungen vorschlagen.

Aber diese Teile seiner Aussage sind nicht das Thema dieser Kritik. Was bedauernswert ist, ist Gleichung und Gestänge Ramakrishnans von etwas, das so erhaben sind und von Adligem wie Patriotismus und Nationalismus mit banalem und lächerlichem etwas so, wie das Verstopfen seiner E-mail und ein allgemeiner Ekel an von seinen Landsmännern bemüht werden erklärt. Wenn ein Rajasthani oder ein Mitbürger von Jodhpur, einen hervorragenden internationalen Preis erhält, glaube ich einer kleine Spitze Extrafreude und einem Exhilaration als meine anderen indischen Landsmänner, weil ich in Jodhpur und im Hagel von Rajasthan geboren war.

Wenn ein Inder einen prestigevollen globalen Preis erhält, fühlen alle Inder stolzes und gleichmäßiges jingoistic, während der gleiche Preis zu einem Ausländer bloß eine andere Statistik in einer Zeitung ist. Dieses ist nicht, vorzuschlagen, daß wir sind, oder ich sind, casteist, regionale oder übt falscher Nationalismus. Patriotismus kann als der „Schutz des Schurken“ verzerrt werden und fehlangewendet werden, aber, an seinem Kern, hat er einen Durchschnitt der vortrefflichen Werte, die in diesem Fall scheinen, dem Verstand eines leuchtenden Nobel Laureatus vollständig entgangen zu haben.

Diese sind die Werte der Verbindung und der Affinität mit einer Kultur, Leuten, einer Gegend und einer nationalen Identität. Es ist dieses Gefühl alleine, das Indien und Inder anschließt, trotz dieses Landes, das die größte Anhäufung von Verschiedenartigkeiten auf diesem Planeten ist.

Ja kann Herr Ramakrishnan, der Ort und Nation Ihrer Geburt „Unfälle der Geschichte“ sein, da Sie es setzen, aber Sie sind woefully und schaden grievously, um anzunehmen, daß die überwältigende Gezeiten- Welle der Neigung für Sie vom Gefährten Tamilians und der Inder als Unfall der Geschichte bloß gesehen werden oder erklärt werden kann. Ihre Anmerkungen veranschaulichen nicht bloß ein Fehlen EQ aber die Arroganz des relativen Youthfulness und der Annahme, daß Sie alles vom Verstand beim Dämpfen Ihres Herzens sehen und analysieren können. Ich Dose wager eine Wette, die, wenn Sie (möglicherweise über 75 durch westliche Standards, aber 65 durch indische Standards) alt wachsen, Sie zurück horcht und für den Frieden, die Ruhe und die kulturelle Affinität der gleichen Chidambaram Stadt verlangt, deren eulogising E-mails Sie z.Z. züchtigen.

Anguish nobre
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O prêmio de Nobel ganhando e a aceitação dos kudos que vêm de não são pelo mundo inteiro uma tarefa fácil. O prêmio coveted do mundo atrai todos atenção. O celebration do vencedor não será confinado a uma nação ou região. Ou pertencem ao mundo inteiro. Neste celebration da vitória, Venkatraman Ramakrishnan que ganhou prêmio nobre para seu trajeto que quebra a pesquisa da proteína é um homem anguished. Devido aos milhares das mensagens congratulatory que derramam nele, seu inbox do email começa obstruído. Não podia alcançar seus correios oficiais. Devido a esta tensão explodiu os povos que o ignoraram durante seus dias do estudante. Agonia compreensível. Mas enquanto um vencedor nobre deve também ser ser humano nobre para se esquecer do passado amargo e para dizer polidamente seus ventiladores que eles mensagens do email da lata em uma identificação separada qual pode ser criado.

Abhishek Manu Singhvi escreve nos tempos do laureate Venkatraman Ramakrishnan de India (20

outubro 2009) Nobel somente que a sétima pessoa da origem Indian para ter ganhado a honra destacou tellingly o chasm
freqüentemente unbridgeable entre a inteligência emocional (EQ) e a inteligência tradicional (IQ). Suas indicações recentes, após ter recebido o Chemistry Nobel, sublinham a relação inversa entre o IQ e o EQ e não fazem nenhum crédito a seu equipamento intelectual obviamente proeminente.

Ramakrishnan é relatado para ter a aversão expressada no outpouring do correio de ventilador recebido por ele de India, especialmente do Tamil Nadu, após o conferment do Nobel. Em duas edições, sua raiva é compreensível, embora talvez expressado no tempo errado, o lugar errado e na maneira errada. Pode ser direito em indicar que diversos professores o descobriram de repente como seu estudante em seus dias da escola/faculdade em India, quando não recordar nenhuma deles. Secondly, expressou o resentment em ser contatado pelas pessoas que tinham escolhido o ignorar por décadas mas tinham começado expressar o amor new-found depois que a vitória de Nobel.

Ambos os sentiments são compreensíveis, podem mesmo ser justifiable, embora a lata de Ramakrishnan acreditou mal para ser innocent do credo universal e do fenômeno global, de modo nenhum peculiar a India, que o sucesso tem muitos pais quando a falha for um orphan. Que este fenômeno universal deve surpreender Ramakrishnan está surpreendendo. Certamente encontraria bastantes dele nas culturas americanas e européias em que trabalhou por décadas para não o tratar excepcionalmente como o Indian, porque suas observações sugerem.

Mas estas partes de sua indicação não são o assunto desta crítica. O que é deplorable é equação e enlace de Ramakrishnan de algo tão elevado e de nobre quanto o patriotism e o nationalism com o algo tão banal e ridiculous como se obstruir de seu E-mail explica e uma aversão geral em ser incomodado por seus compatriotas. Quando um Rajasthani, ou um cidadão do companheiro de Jodhpur, começam uma concessão internacional proeminente, eu sinto uma alegria extra e um exhilaration do bocado pequenino do que meus outros compatriots Indian, porque eu fui carregado em Jodhpur e em saraiva de Rajasthan.

Quando um Indian começa uma concessão global prestigiosa, todos os Indians sentem jingoistic orgulhoso, e uniforme, visto que a mesma concessão a um estrangeiro é um meramente outro statistic em um jornal. Este não é sugerir que nós somos, ou mim o nationalism falso são, dos casteist, o regional ou praticar. O Patriotism pode ser distorcido e empregado mal como o “refúgio do scoundrel” mas, em seu núcleo, tem uma interseção dos valores nobres que, neste caso, parecem ter escapado completamente da mente de um laureate brilhante de Nobel.

Estes são os valores da ligação e da afinidade com uma cultura, um pessoa, um território e uma identidade nacional. É este sentiment sozinho que conecta India e Indians, apesar deste país que é o aggregation o mais grande das diversidades neste planeta.

Sim, o Sr. Ramakrishnan, o lugar e nação de seu nascimento pode ser “acidentes da história”, porque você o põe, mas você é woefully e trata injustamente grievously para supôr que a onda tidal oprimindo da afeição para você do companheiro Tamilians e dos Indians pode ser vista ou explicado meramente como um acidente da história. Seus comentários ilustram não meramente uma ausência de EQ mas o arrogance da juventude relativa e de uma suposição que você pode ver e analisar tudo da mente ao deadening seu coração. Mim wager da lata uma aposta que quando você crescer velho (talvez sobre 75 por padrões ocidentais, mas 65 por padrões Indian), você hark para trás e hanker para a paz, o tranquillity e a afinidade cultural da mesma cidade de Chidambaram, cujos E-mais eulogising você castigating atualmente.

Nobelt kval
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Att segra den Nobel prisen och att acceptera äran som är kommande från all över världen, är inte en lätt uppgift. Världens mest åtråvärda pris tilldrar alla uppmärksamhet. Berömmen av vinnaren ska för att inte begränsas till en nation eller region. Han eller hon hör hemma till den hela världen. I denna segerberöm är Venkatraman Ramakrishnan, som segrade, adelsmanprisen för hans bana som bryter proteinforskning, en plågad man. Tack vare stoppade till de tusentals lyckönsknings- meddelandena som häller in i honom, hans fångna e-postinbox. Han var inte kompetent att ta fram hans representant postar. Tack vare denna spänning sprängde han folk som ignorerade honom under hans deltagaredagar. Begriplig dödskamp. Men, som en nobel vinnare honom bör också vara en nobel människa som glömmer den bittra förflutnan och som politely ska berättas, fläktar his att dem cane-postmeddelanden i ett separat ID vilket kan skapas.

Abhishek Manu Singhvi skriver i tiderna av den Indien (20 Oktober 2009)

Nobel laureaten Venkatraman Ramakrishnan, endast som den sjunde personen av den indiska beskärningen att ha segrat hedern tellingly har tellingly markerat den vanligt
unbridgeable svalgen mellan emotionell intelligens (EQ) och traditionell intelligens (IQ). Hans nya meddelanden, efter häleri kemin Nobel, understryker omvändningförhållandet mellan IQ och EQ och gör inget krediterar till hans självfallet utstående intellektuella utrustning.

Ramakrishnan anmälas för att ha uttryckt avsmak på utflödet av fläktar postar mottaget av honom från Indien, speciellt från Tamil Nadu, efter förlänandet av Nobelen. På två utfärdar, är hans ilska begriplig, though kanske uttryckt på den fla tiden, förlägger fel och i det fla sättet. Han kan vara höger, i att peka ut, att flera lärare har plötsligt upptäckt att han som deras deltagare i his skolar/högskoladagar i Indien, stunder som han minns inga av dem. Secondly har han uttryckt harm på att kontaktas av personer som hade valt att ignorera honom för årtionden men hade startat att uttrycka new-found förälskelse efter den Nobel segern.

Båda känslor är begripliga, kan även vara justifiable, fast den Ramakrishnan canen som tros knappt för att vara oskyldigen av den universella bekännelsen och det globala fenomen, inte alls som är säregen till Indien, att framgång har fel för många faderstunder, är en föräldralös. Att detta universella fenomen bör förvåna Ramakrishnan, förvånar. Han skulle har mött säkert nog av det i amerikan- och europékulturerna som han har fungerat i för årtionden till inte fest den som unikt indiskt, som hans observationer föreslår.

Men dessa delar av hans meddelande är inte betvinga av denna ger kritik. Vad är beklagansvärd, är Ramakrishnans likställande och sammanlänkning av något som upphöjt och adelsmannen som patriotism och nationalism med något som så är banal och som är löjlig som stoppa till av hans e-postkonton och en allmän avsmak på att besväras av hans countrymen. När en Rajasthani eller en med- medborgare från Jodhpur, får en utstående landskamputmärkelse, bet I-känselförnimmelsen en wee extra glädje och exhilaration än min andra indiska landsmän, därför att jag var bördiga Jodhpur och hagel från Rajasthan.

När en indier får en prestigefull global utmärkelse, all stolt indierkänselförnimmelse och jämnt jingoistic, eftersom den samma utmärkelsen till en utlänning är bara en annan statistik i en tidning. Detta ska inte föreslå, att vi är, eller för casteisten, regional eller praktisera falsk nationalism för I-förmiddagen. Patriotism kan förvridas och missbrukas som ”fristaden av scoundrelen”, men, på dess kärna ur, det har en genomskärning av adelsmannen värderar som, i detta fall, verkar fullständigt att ha flytt vara besvärad av en briljant Nobel laureate.

Dessa är värderar av anknyter och frändskap med en kultur, folk, ett territorium och en medborgareidentitet. Det är denna känsla bara, som förbinder Indien och indier, illviljan detta land som är den mest stora aggregationen av mångfalder på detta planet.

Ja kan Herr Ramakrishnan, förlägga och nation av din födelse vara ”olyckor av historia”, som du sätter den, men du är woefully och förorättar grievously för att anta att det överväldigande tidvattens- vinkar av affektion för dig från med- Tamilians och indier kan ses eller förklaras bara som en olycka av historia. Dina kommentarer illustrerar inte bara en frånvaro av EQ men arrogansen av släktingyouthfulness och ett antagande som du kan se och analysera allt från vara besväradstunderna som bedövar din hjärta. Jag kan slå vad en vad som, när du växer gammal (kanske över 75 vid västra normal, men 65 vid Indier normal), dig ska hark tillbaka och hanker för freden, tranquillityen och den kulturella frändskapet av den samma Chidambaram townen, vars eulogising e-post du castigating för närvarande.

Благородная мука
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Выигрывая Нобелевской премией и принятием kudos приходя от во всем мире не будут легкая задача. Приз мира жаждать привлекает каждое внимание. Торжество winner не будет ограничено до одна нация или зона. Он или она принадлежат к веси мир. В этом торжестве победы, Venkatraman Ramakrishnan которое выиграло благородный приз для его курса ломая исследование протеина будет замученным человеком. Из-за тысяч congratulatory сообщений в его, его inbox email получило закупоренным. Он не мог достигнуть его официальных корреспонденций. Из-за этого напряжения он взорвал людей проигнорировали его во время его дней студента. Постижимая агония. Но по мере того как благородный winner он должен также быть благородным людским существованием для того чтобы забыть горькое прошлое и вежливо сказать его вентиляторы что они сообщения email чонсервной банкы в отдельно идентификации можно создаться.

Abhishek Manu Singhvi пишет в временах laureate Venkatraman Ramakrishnan Индии

(20-ое октября 2009) Nobel только седьмая, котор персона индийского начала выиграть почетность tellingly выделяла част
unbridgeable бездну между эмоциональной сведенией (EQ) и традиционной сведенией (IQ). Его недавние заявления, после получать химию Nobel, underline обратное соотношение между IQ и EQ и не делают никакой кредит к его очевидно выдающему интеллектуальному оборудованию.

Сообщены, что имеет Ramakrishnan выраженный disgust на outpouring почты вентилятора полученный им от Индии, специально от Tamil Nadu, после conferment Nobel. На 2 вопросах, его гнев постижим, хотя возможно после того как я выражен на неправильном времени, неправильном месте и в неправильном образе. Он может быть прав в point out что несколько учителей неожиданно открывали его как их студент в его днях школы/коллежа в Индии, пока он не вспоминает никакие из их. Secondly, он выражал resentment на быть контактированным людьми которые выбрали проигнорировать его на декады но начатый выражать нов-нашл влюбленность после того как выигрыш Nobel.

Оба сентимента постижимы, могут даже быть justifiable, хотя чонсервная банка Ramakrishnan вряд верила для того чтобы быть невиновна всеобщего creed и глобального явления, not at all специфическо к Индии, что успех имеет много отцов пока отказом будет сирота. Что это всеобщее явление должно удивить Ramakrishnan удивляет. Он уверенно столкнулся бы достаточно из его в американских и европейских культурах в он работает на декады для того чтобы не обработать его как уникально инец, по мере того как его замечания предлагают.

Но этими частями его заявления не будут предмет этого critique. Deplorable будет уровнением и рычагом Ramakrishnan что-то как lofty и noble как патриотизм и национализм с что-то как пошловатым и смешоным по мере того как закупоривать его и-мэйла учитывает и вообще disgust на быть побеспокоенным его односельчанин. Когда Rajasthani, или гражданин собрата от Jodhpur, получают выдающее международное пожалование, я чувствую утеху и exhilaration wee бита экстренную чем мои другие индийские соотечественники, потому что я был рожден в Jodhpur и оклике от Раджастхана.

Когда инец получает prestigious глобальное пожалование, все индейцы чувствуют самолюбивые, и ровные jingoistic, тогда как таким же пожалованием к иноплеменнику будет просто другое статистика в газете. Это не предложить что мы, или я национализм, casteist, регионарных или практиковать ложный. Патриотизм можно передернуть и злоупотреблять как «убежище негодяя» но, на своем сердечнике, он имеет пересечение благородных значений которые, in this case, кажется, что вполне избегают разум гениального laureate Nobel.

Эти будут значения соединения и сродства с культурой, людьми, территорией и национальной самобытностью. Будет этим сентиментом самостоятельно соединяет Индию и индейцев, несмотря на эту страну большим комплексированием разнообразности на этой планете.

Да, г-н Ramakrishnan, место и нация вашего рождениа может быть «авариями истории», по мере того как вы кладете его, но вы woefully и grievously вредите для того чтобы предположить что overwhelming приливную волну affection для вас от собрата Tamilians и индейцев можно увидеть или объяснить просто как авария истории. Ваши комментарии иллюстрируют просто отсутствие EQ но заносчивость относительной моложавости и предположения что вы можете увидеть и проанализировать все от разума пока омертвляющ ваше сердце. Я wager чонсервной банкы парио когда вы вырастете старыми (возможно над 75 западными стандартами, но 65 индийскими стандартами), вы hark назад и hanker для мира, безмятежности и культурного сродства такого же городка Chidambaram, и-мэйла которого eulogising вы в настоящее время castigating.

Edele Angst
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De winnende prijs van Nobel en het goedkeuren van kudos die uit overal ter wereld komen zijn geen gemakkelijke taak. De wereld coveted het meest prijs aantrekt de aandacht van iedereen. De viering van de winnaar zal niet beperkt worden tot één natie of gebied. Hij of zij behoort tot de volledige wereld. In deze overwinningsviering, is Venkatraman Ramakrishnan die Edele prijs voor zijn weg won die eiwitonderzoek breekt anguished de mens. wegens duizenden felicitatieberichten die in hem gieten, werd zijn e-mail inbox belemmerd. Hij kon niet tot zijn officiële post toegang hebben. wegens deze spanning vernietigde hij mensen die hem tijdens zijn studentendagen negeerden. Begrijpelijke ondraaglijke pijn. Maar als Edele winnaar zou hij ook moeten zijn een Edel menselijk wezen bittere afgelopen te vergeten en politely zijn ventilators te vertellen dat zij berichten in een afzonderlijke identiteitskaart kunnen met de elektronische post versturen die kan worden tot stand gebracht.

Abhishek Manu Singhvi schrijft in The Times de laureaat Venkatraman Ramakrishnan van van India (20

Oktober 2009) Nobel slechts de zevende persoon van Indische oorsprong om de eer gewonnen te hebben tellingly vaak unbridgeable
chasm tussen emotionele intelligentie (EQ) en traditionele intelligentie (IQ) heeft benadrukt. Zijn recente verklaringen, na het ontvangen van de Chemie Nobel, onderstrepen de omgekeerde verhouding tussen IQ en EQ en doen geen krediet aan zijn duidelijk opmerkelijk intellectueel materiaal.

Ramakrishnan wordt gemeld om afschuw bij het uitgieten van ventilatorpost uitgedrukt te hebben dat door hem van India, vooral van Tamil Nadu, na conferment van Nobel wordt ontvangen. Voor twee kwesties, is zijn woede begrijpelijk, hoewel misschien uitgedrukt in de verkeerde tijd, de verkeerde plaats en op de verkeerde manier. Hij kan juist zijn in het erop wijzen dat verscheidene leraren plotseling hem als hun student in zijn school/universiteitsdagen in India hebben ontdekt, terwijl hij geen van hen herinnert. Ten tweede, heeft hij wrok bij wordt gecontacteerd door personen uitgedrukt die hadden verkozen om hem voor decennia te negeren maar begonnen pas ontdekte liefde na Nobel uit te drukken win.

Beide gevoel is begrijpelijk, kan zelfs gerechtvaardigd zijn, hoewel Ramakrishnan onschuldig nauwelijks geloofd om van het universele credo en het globale fenomeen te zijn kan, helemaal niet eigenaardig aan India, dat het succes vele vaders heeft terwijl de mislukking een wees is. Dat dit universele fenomeen zou moeten Ramakrishnan is verrassen verrassend. Hij zou zeker genoeg van het in de Amerikaanse en Europese culturen ontmoet hebben waarin hij voor decennia heeft gewerkt om het niet te behandelen uniek Indisch, zoals zijn observaties voorstellen.

Maar deze delen van zijn verklaring zijn niet het onderwerp van deze kritiek. Wat betreurenswaardig is is de vergelijking en de aaneenschakeling van Ramakrishnan van zo lofty en edel iets zoals patriottisme en nationalisme met iets zo banaal en belachelijk zoals het belemmeren van zijn e-mailrekeningen en een algemene afschuw bij wordt verontrust door zijn landgenoten. Wanneer een Rajasthani, of een medeburger van Jodhpur, een opmerkelijke internationale toekenning krijgen, voel ik een wee beetje extra vreugde en exhilaration dan mijn andere Indische landgenoten, omdat ik in Jodhpur en hagel van Rajasthan geboren was.

Wanneer een Indiër een prestigieuze globale toekenning krijgt, voelen alle Indiërs trots, en zelfs jingoistic, terwijl de zelfde toekenning aan een vreemdeling slechts een andere statistiek in een krant is. Dit moet niet voorstellen dat wij zijn, of ik ben, casteist, regionaal of het praktizeren vals nationalisme. Het patriottisme kan als „toevluchtsoord van scoundrel“ worden vervormd en worden verkeerd gebruikt maar bij zijn kern, heeft het een kruising van edele waarden die, in dit geval, schijnen om aan de mening van een briljante laureaat van Nobel volledig ontsnapt te zijn.

Dit zijn de waarden van verbinding en affiniteit met een cultuur, mensen, een grondgebied en een nationale identiteit. Het is dit alleen gevoel dat India en Indiërs verbindt, ondanks dit land dat de grootste samenvoeging van diversiteit op deze planeet is.

Ja, kunnen M. Ramakrishnan, de plaats en de natie van uw geboorte „ongevallen van geschiedenis“ zijn, aangezien u het zet, maar u bent woefully en grievously verkeerd om te veronderstellen dat de overweldigende getijdegolf van affectie voor u van medeTamilians en Indiërs kan slechts als ongeval van geschiedenis worden gezien of worden verklaard. Uw commentaren illustreren niet slechts een afwezigheid van EQ maar de arrogantie van relatieve youthfulness en een veronderstelling dat u alles aan de mening merken en kunt analyseren terwijl het verzachten van uw hart. Ik kan wager een weddenschap dat wanneer u (misschien meer dan 75 door westelijke normen, maar 65 door Indische normen) oud groeit, u terug en hanker voor de vrede, de kalmte en de culturele affiniteit van de zelfde stad Chidambaram zult luisteren, momenteel waarvan eulogising e-mail u hekelt.

كرب نبيلة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ليس يربح [نوبل بريز] ويقبل الشهرات يأتي من [ألّ وفر ث وورلد] يتيح مهمة. العالم يجذب أكثر يشتهى جائزة [إفرون'س] إنتباه. سيحصر الإحتفال من الرابحة لن يكون إلى واحدة أمة أو منطقة. ينتسب هو أو هو إلى العالم كاملة. في هذا نصرة إحتفال, [فنكترمن] [رمكريشنن] الذي ربح جائزة نبيلة لممره يكسر بروتين بحث يكرب رجل. واجبة إلى الآلاف من رسائل [كنغرتثلتوري] يصبّ داخل ه, ه بريد إلكترونيّ حصل [إينبوإكس] يعرقل. هو [ب] لم يمكن أن ينفذ بريد إلكترونيّه رسميّة. واجبة إلى هذا توتر فجّر هو الناس الذي تجاهله أثناء ه طالبة أيام. الألم مفهومة. غير أنّ بما أنّ رابحة نبيلة هو سوفت أيضا كنت كائن نبيلة إنسانيّة أن ينسى المرّة سابقة وأدبا قلت مراوحه أنّ هم علبة بريد إلكترونيّ رسائل في [إيد] منفصلة أيّ يستطيع كنت خلقت.

يكتب [أبهيشك] [منو] [سنغفي] في الأوقات من هند (20 أكتوبر - تشرين الأوّل 2009)

نوبل متحصّل على تقدير [فنكترمن] [رمكريشنن] فقط الشخص سابعة من أصل هنديّة أن يتلقّى ربحت الشرف يتلقّى [تلّينغلي] يركّز الشقّ عميق [أونبريدجبل] غالبا
بين ذكاء عاطفيّة ([إق]) وذكاء تقليديّة ([إيق]). يسطّر بياناته أخيرة, بعد يستلم الكيمياء نوبل, النسبة عكسيّة بين [إيق] و [إق] ويتمّ ما من اعتماد إلى تجهيزه بارزة عقليّة بوضوح.

[رمكريشنن] أفدت أن يتلقّى عبّر عن إشمئزاز في التدفق ال [فن ميل] يستلم ب ه من هند, خصوصا من [تميل] [ندو], بعد التشاور من نوبل. على اثنان إصدارات, حالته مفهومة [, ثوو] ربّما عبّر عن في ال [ورونغ تيم], المكان خاطئة وفي الطريقة خاطئة. هو يمكن كنت يصحّ في يشير أنّ يكتشفه عدّة معلمات يتلقّى فجأة كطالبتهم في ه مدرسة/كلية أيام في هند, بينما هو يتذكّر لا شيء من هم. ثانيّا, قد عبّر عن هو إمتعاض في يكون اتّصل ب بأشخاص الذي كان قد اختار أن يتجاهله لعقود غير أنّ بدأ عبّر عن حالة حبّ [نو-فووند] عقب نوبل فوز.

كلا عواطف مفهومة, يمكن حتّى كنت مسوّغة [, ثوو] [رمكريشنن] علبة بصعوبة صدق أن يكون بريئة من العالميّة عقيدة وظاهر شاملة, أبدا خاصّة إلى هند, أنّ يتلقّى نجاح كثير آباء بينما إخفاق يكون يتيمة. يفاجئ أنّ هذا ظاهر عالميّة سوفت فاجأت [رمكريشنن]. هو بالتّأكيد كان قد واجه كافي من هو في الأمريكيّة وثقافات أوروبيّة في أيّ هو قد عمل لعقود أن لا عاملت هو بما أنّ فقط هندية, بما أنّ بطاقاته يقترحون.

غير أنّ ليس هذا أجزاء من بيانه الموضوع من هذا إنتقاد. ماذا يكون بائس [رمكريشنن] معادلة وإرتباط من شيء مثل متكبّرة ونبيلة بما أنّ وطنيّة وقومية مع شيء مثل عاديّة وتافهة بما أنّ يحسب ال يعرقل من بريد إلكترونيّه وإشمئزاز عامّة في يكون يكدّر بريفياته. عندما يحصل [رجسثني], أو رفيقة مواطنة من جودبور, مكافأة بارزة دوليّة, أنا أشعر صغيرة لقمة إضافيّة سعادة وإنعاش من ي أخرى مواطنات هنديّة, لأنّ أنا كان [بورن] في جودبور وحبّة برد من راجستان.

عندما يحصل هندية مكافأة معتبرة شاملة, كلّ هنديات يشعرون فخورة, ويتساوى [جينغيستيك], حيث أنّ ال نفسه مكافأة إلى أجنبية يكون فقط آخر إحصاء في جريدة. هذا ليس أن يقترح أنّ نحن, أو أنا, [كستيست], إقليميّة أو يتدرّب قومية زائفة. وطنيّة يستطيع كنت شوّهت واستعملت ك ال "مأوى من ال [سكوندرل]" غير أنّ, في لبه, يتلقّى هو تقاطع من قيم نبيلة أيّ, [إين ثيس كس], يظهر أن يتلقّى تماما هربت العقل من باهر نوبل متحصّل على تقدير.

هذا القيم من خطوة وانجذاب مع ثقافة, الناس, أرض وهوية وطنيّة. هو هذا عاطفة فحسب أيّ يربط هند وهنديات, على الرغم من هذا بلد يكون التراكم عظيمة تنوعات على هذا كوكب.

نعم, سيد [رمكريشنن], المكان وأمة من ولادتك يمكن كنت "حادثات التاريخ", بما أنّ أنت تضع هو, غير أنّ أنت [ووفولّي] و [غريفووسلي] يظلم أن يفترض أنّ ال يقهر موجة مدّيّ جزريّ من عاطفة ل أنت من رفيقة [تميلينس] وهنديات يستطيع كنت رأيت أو فسّرت فقط كحادث التاريخ. يوضّح تعليقاتك لا فقط غياب ال [إق] غير أنّ العجرفة من فتوّة نسبيّة وافتراض أنّ أنت يستطيع رأيت وحلّلت كلّ شيء من العقل بينما يهمّد قلبك. أنا علبة مراهنة مراهنة أنّ عندما ينمو أنت قديمة (ربّما على 75 بمعايير غربيّة, غير أنّ 65 بمعايير هنديّة), أنت سيصغي إلى الخلف وسيتوق للسلام, [ترنقويلّيتي] وانجذاب ثقافيّة من ال نفسه [شدمبرم] مدينة, الذي [إيولوجسنغ] [إ-ميلس] أنت يكون حاليّا تعاقب.